Οι επεμβάσεις του κόκκινου Μάη

12 χρόνια istosch data &web center...Και το ταξίδι συνεχίζεται....


Μουσική – Νέες κυκλοφορίες

Bambara (Bamana), η Bamanankan σημαίνει ανθρώπινη και η Bambara language είναι η εθνική γλώσσα του Μαλί της κεντροδυτικής Αφρικής.
Ως όνομα το δανείστηκε το παρακάτω τριο εκ του Brooklyn ορμώμενο. Το εν λόγω διατηρεί ιστοσελίδα που μπορεί να επισκευτεί ο οιοσδήποτε(https://bambara.bandcamp.com/) και να απολαύσει το μείγμα από τις Hardcore, Psychobilly, postPunk & Industrial μουσικές ανταύγιες που διαχέονται στα αυτιά των πάσης λογής και φύσης μνημείων του χτες μέσα το 2018, χωρίς αυτά να μπορούν αν ακούσουν το οτιδήποτε γιατί εκφράζουν τη ζωή και τη μνήμη, αλλά δεν είναι ζωντανά!!


 

Επιστήμη-Νέες Τεχνολογίες 

Άρης ο επόμενος σταθμός της ανθρωπότητας, μέχρι το 2050 θα πρέπει να έχει αρχίσει το πρώτο στάδιο που θα αφορά την αναδημιουργία του, πριν το εποικισμό του με συνθήκες που θα τον κάνουν βιώσιμο…
Υποδομές κλπ θα έχουν αρχίσει να φτιάχνονται από την επόμενη δεκαετία αυτή του 2025-2035 και μη μας κάνει εντύπωση να δούμε στον κόκκινο πλανήτη που προετοιμάζεται να γίνει ο δίδυμος της γαίας(όχι σαν από ένα γονιμοποιημένο ωάριο όμως, και το λέμε σχηματικά γιατί είναι από άποψη μεγέθους και απόστασης είναι εντελώς διαφορετικός απ΄τη γη).
Οι υποδομές θα φτιαχτούν από Ρομποτικά συστήματα και τεχνητή νοημοσύνη που θα δουλεύουν ασταμάτητα, κι αργότερα θα καταλήξουν ανθρώπινα χέρια εκεί, αυτό λέει ο προγραμματισμός.
Ακόμα κι αν ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος γίνει, θα πραγματοποιηθεί εκεί(που κατά τα φαινόμενα εκεί θα γίνει και με πυρηνικά συστήματα),όχι τόσο για να ξεκάνει ο ένας της δυνάμεις του άλλου, αλλά για να χωριστούν οι γεωγραφικοί χώροι και το σημαντικό να διαμορφωθούν γήινες συνθήκες για εποικισμό…
Φυσικά πυρηνικά δε θα πέσουν παντού, αλλά σε συγκεκριμένα κομμάτια από τους επίδοξους ενδιαφερόμενους, με αποτέλεσμα να δουλεύουν ελεγχόμενα και διαρκώς από τα Ρομποτικά συστήματα και τους 3D εκτυπωτές νέας γενιάς, φτιάχνοντας τις κατασκευαστικές υποδομές για την μελλοντική φιλοξενία….


Σινεμά 

Φωτογραφία του Giannis Bikakos.Ο Jean-Luc Godard (Ζαν Λυκ Γκοντάρ για μας ο μεγαλύτερος κινηματογραφιστής του Γαλλικού Νουβέλ Βαγκ και κινηματογραφική αδυναμία μας) φτιάχνει μια σκοτεινή γαλλική κωμωδία που επικεντρώνεται σε μια ομάδα μαθητών που έχουν αγκαλιάσει το νεοαριστερισμό της εποχής, εμποτισμένο από τα μαοϊκά ιδεώδη που προσπαθούν να υποκινήσουν την επανάσταση μέσω της επαναστατικής βίας. 
Δύο από τα μέλη, Guillaume (Jean-Pierre Léaud) και Véronique (Anne Wiazemsky), είναι ρομαντικά συνδεδεμένα με το εγχείρημα, όμως η σχέση τους ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί, από τη δέσμευσή τους στην υπόθεση της επαναστατικής προοπτικής.
Η ομάδα τελικά σχεδιάζει να δολοφονήσει έναν υψηλότατο Σοβιετικό κυβερνητικό αξιωματούχο που επισκέπτεται το Παρίσι του 1967, αλλά τα πράγματα δεν πάνε σύμφωνα με το σχέδιο.

                             


Η Ηλεκτρική μουσική μέσα στο χρόνο 

Τον επαρχιωτισμό του Αμερικάνικού Νότου ως προϊόν του Βαθέως Ιμπεριαλισμού που καθίδρυσε το παρακράτος του Τρούμαν μετά το Β’ΠΠ και κατόπιν συμβουλών των πρώην Γερμανών Ναζί, τον περνούν γενναίες δεκατέσσερις γενναία όλα τα Hardcore Punk ονόματα της δεκαετίας του cowboy Ronnie.
O Christian Gregory Ingle δηλαδή ο Christian Lunch που δάνεισε το ψευδώνυμο του στην μπάντα που σχεδόν όλη είναι αυτός, έχει συμμετάσχει και στους Naked Lunch μια πρωτοποριακή μπάντα της δεκ του 1980 παίζοντας στην κυριολεξία «παπάδες».
Το παρακάτω τραγούδι «ξεκατινιάζει» τον μέσο ρατσιστή οικογενειάρχη που ζει στα προάστια των μεγάλων πόλεων και ειδικά σε απομονωμένες κοινότητες σε πολιτείες όπως το Τέξας το Άρκανσο, τη Νεμπράσκα, που κοιμάται με ένα όπλο παραμάσχαλα και μισεί(ως αρρωστημένος ομοφοβικός) τον υπέροχο κόσμο των μειγμάτων και των φυλών που ανακατεύονται στην πιο όμορφη χώρα πέραν του Ατλαντικού! 


Συγκαταλέγονται στις πολύ αγαπημένες μας μπάντες, κατέρχονται από τη Μέκκα του Καπιταλισμού τη Νέα Υόρκη δηλαδή και αποτελούν σημείο αναφοράς τόσο για το Post Hardcore, το Psycedelic Grunge, τη νέο-ψυχεδέλεια, όσο για το dirty AltRock.
Δημιουργήθηκαν το 1986 μετά τη διάλυση των Sea Beasts, μια περιθωριακή αλλά έξοχη μπάντα που είχε δημιουργηθεί στο Πανεπιστήμιο της Columbia. Ο Ted Houghton, ο Tomas Antona, ο Dave Giffen και ο Tom Meltzer στρατολόγησαν τον drummer Stephen Moses και βρήκαν γρήγορα ένα μεγάλο κοινό στο CBGB και μια θέση στην τεράστια ανεξάρτητη δισκογραφική «Alternative Tentacles» για χάριν της οποίας ηχογράφησαν τους πιο σημαντικούς δίσκους τους.
Ο κιθαρίστας Michael Jung σύντομα αντικατέστησε τον Meltzer, η γεννημένη στην Αυστρία μπασίστας Sissi Schulmeister εντάχθηκε στο συγκρότημα το 1991(κι όταν λέμε Αυστρία εννοούμε μια χώρα όπου η κλασσική μουσική παιδεία ξεχειλίζει απ΄τα αυτιά και ήταν εφάμιλλη με αυτή των πρώην σοσιαλιστικών χωρών του λεγόμενου πρώην ανατολικού μπλοκ). Μέχρι το 1991 η μπάντα είχε αλλάξει σύνθεση μελών με τους Tomas Antona στα φωνητικά, Michael Jung – lead κιθάρα, Richard Marshall – rythm κιθάρα, Stephen Moses – drums και τη Sissi Schulmeister στο μπάσσο.
Ο Πρώτος τους δίσκος κυκλοφόρησε το 1988 και το τελευταίος το 2009, όμως ο πλέον θρυλικός είναι ο Bucketfulls of Sickness and Horror in an Otherwise Meaningless Life του1989.
Τεράστια μπάντα που η ευφυΐα της (δηλαδή η ικανότητα της να σκέφτεται, να εκλογικεύει, να αντιλαμβάνεται αφηρημένες έννοιες) μετατρέπει το αφηρημένο σε συγκεκριμένο μουσικό και στιχουργικό περιεχόμενο, ενώ μαθαίνει, κατανοεί και προβλέπει τις αντανακλάσεις του σύγχρονου καπιταλισμού στις αδηφάγες καταναλωτικές συνήθειες και τάσεις, τόσο με τεχνικό ευθύγραμμο θόρυβο, όσο και με μελωδικά τρικ στη μορφή των τραγουδιών της.

Φωτογραφία του Giannis Bikakos. 
Αυτός ο δίσκος του 1991 αποτέλεσε και τον αραβώνα ανάμεσα στο Psycedelic Grunge με το Hard Desert Rock και κατά πολλούς αποτελεί την πρώτη δυναμική γέννεση του Pro Stoner, όλα αυτά από την Sub Pop, η οποία τους ανακάλυψε χιλιάδες μίλια μακρυά απ΄την έδρα της, τους πήρε απ΄το χεράκι και υπέγραψε μαζί τους μια απ΄τις καλύτερες συνεργασίες και από εκεί τους έδωσε την ευκαιρία να μεταπηδήσουν στην πολυεθνική Capitol.
Από το Ann Arbor του Michigan και τις Μεσοδυτικές πολιτείες παίζουν τόσο δεμένα αποκαλύπτοντας το πρόσωπο του μεγάλου σκηνοθέτη της ερήμου που δεν είναι άλλος από τον Ήλιο ο οποίος αποκαλύπτει όλο της το δέος αποδείχνοντας ότι εμείς θα φύγουμε, αλλά αυτή θα είναι εκεί για δεκάδες γενιές. Από τότε που ξεκίνησαν τα μέλη είναι τα ίδια δηλαδή οι Mark Dancey – guitar, Phil Durr – guitar, Mike Danner – drums, Matt O’Brien – bass, Barry Henssler – vocals


Οι γελαστές ύαινες δε χαμογελούν στις αδελφές τους για να προσελκύσουν το θύμα τους, αλλά για να το περικυκλώσουν από παντού και να του αποδείξουν ότι οι προσευχές τους για τη σωτηρία της ψυχής, είναι μια αυταπάτη μιας και ουδείς δε γλυτώνει και μετά τη ζωή τίποτα μάγκες.
Σκληροί στοίχοι σε μια πολύ σκληρή μουσική όπου η τέχνη του θορύβου αποθεώνεται με όρους τεχνικής και παραγωγής.
Απ΄το Ann Arbor του Michigan(τη σχολή που αποθέωσε όλο το βιομηχανικό ηλεκτρικό θόρυβο της βιομηχανικής μεγαλούπολης) και την περίοδο 1985 – 1995 οι παρακάτω προώθησαν το πιο θορυβώδες μείγμα της ακουστικής στην τέχνη του ηλεκτρικού ήχου δια της Touch & Go. Garage-Rock, Hardcore-Punk, Punk-Blues, Post-Hardcore & Noise Rock, ζυγισμένα – στοιχισμένα μεθοδικά και συγκροτημένα δημιουργούν το New Noise-Rock, σαν μια εξίσωση που καταθέτει την άβολη αλήθεια με τίμημα την περιθωριοποίηση, εξάλλου αυτές είναι οι σκληρές δόσεις της Μπλε Νότας στο χρόνο.


RCT(Radio Collectiva Team) Συντάκτες του Soundcollectiva
https://mikisradio.blogspot.gr/
Jacob chania transfers by Mini Wan & Taxi Cab

 

https://www.kerdos-property.gr/en/contact-kerdos
www.a-idramon.gr
http://falasarnacruises.gr/

Μέρες Μαγιού

12 χρόνια istosch data &web center...Και το ταξίδι συνεχίζεται....

12 χρόνια istosch data &web center...Και το ταξίδι συνεχίζεται....


Ο Τάσος Τούσης από το Ασβεστοχώρι, αυτοκινητιστής στο επάγγελμα, έπεσε νεκρός στην διάρκεια της μεγαλιώδους απεργίας των καπνεργατών της 9ης του Μάη του 1936 στη Θεσσαλονίκη, από τις σφαίρες του Φασιστικού Μεταξικού καθεστώτος. Αμέσως οι απεργοί τοποθετούν το πτώμα σε μια πόρτα που ξήλωσαν.Ο Ριζοσπάστης την 10η Μαΐου δημοσιεύει φωτογραφία της μάνας του νεκρού να θρηνεί πάνω από το πτώμα. Ο Γιάννης Ρίτσος συγκλονίζεται και γράφει τη συλλογή του «Επιτάφιος». Το ποίημα «Μέρα Μαγιού» περιέχεται στην παραπάνω συλλογή.

200 Χρόνια από τη γέννηση του μεγαλύτερου κεφαλιού & κεφαλαίου της ανθρωπότητας, που μόνο τα ρομπότ της τεχνητής νοημοσύνης του μέλλοντος θα τον θεωρούν ίσως και πατέρα τους, εξάλλου οι μηχανές στην αταξική κοινωνία θα παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο… Μπορεί να διαφωνεί ριζικά μαζί του ο οιοσδήποτε ιδιοκτήτης των μέσων παραγωγής(καπιταλιστής) γιατί είναι ενάντια στα συμφέροντα του,αλλά ακόμα κι ως τέτοιος οφείλει να τον μελετάει γιατί μόνο έτσι βρίσκει το ικανό ποσοστό του κέρδους που έχει υποκλέψει δια της υπεραξίας στην παραγωγή !!!

Το ερώτημα που βασανίζει αιώνες τώρα τα μελαγχολικά αρσενικά, καταγράφεται από τους Ανατολικά του Σκοταδιού που ανασύρουν απ΄αυτό τις πιο σκληρές και εκρηκτικές μούσες της καρδιάς τους που νοσεί απ΄το δράμα της απέραντης μοναξιάς!!!


Μόλις είχαμε αποφοιτήσει απ΄το Λύκειο, όταν ανεβήκαμε για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη, επιστρέφοντας από την Ολλανδία ψάχνοντας κάποια σχολή και έτυχε να πέσουμε σε ένα live που μόνο τα ονόματα του ήταν όλα τα λεφτά, ούτε στα όνειρα μας, ειδικά με αυτούς που θα ακούσετε είχαμε και συνεχίζουμε να έχουμε ψύχωση, (μεγάλη ψαγμενιά για την εποχή που δούλευαν τα mail Order από τα εξωτερικά με τα χρήματα του χαρτζιλικιού που είχαμε για το κυλικείο του σχολείου(ευτυχώς που ποτέ δεν έγιναν μάσα)…
Μεγάλη υπόθεση για ένα επαρχιόπουλο της εποχής που μόλις δυο χρόνια νωρίτερα ανακάλυψε ότι το Rock n Roll που άκουγε ήταν για τον κάλαθο των αχρήστων και πως τις καλές μουσικές δεν τις βρίσκεις στα εμπορικά σχήματα ειδικά των 60’ς, αλλά πολύ μετά από αυτά. Στην αρχή του clip ο ιδιοκτήτης του καναλιού έχει αναρτήσει τους μετέχοντες(ο τεράστιος gothic Paul Roland, οι απίστευτοι Fallen Angels και οι παρακάτω), όλοι τους έπαιζαν στο Club Ελλήσποντος που δεν κατέχουμε αν υπάρχει ακόμα. Σε αυτό πήγαμε με ένα φίλο που ήταν στο τμήμα Οικονομίας σε ένα απ΄τα δυο πανεπιστήμια της πόλης(τώρα σε ποιο δε θυμόμαστε), αυτός μας είχε καλέσει, αυτός είχε βγάλει τα εισιτήρια με χρήματα που του είχαμε στείλει από το Μάη του 1989 και το αντίτιμο ήταν 1800δρχ, αυτός μας φιλοξένησε. Ομολογουμένως η Θεσσαλονίκη ήταν πιο όμορφη πόλη τότε και πιο ροκ σαφώς από σήμερα!!!


To Diane γράφτηκε από τον μακαρίτη εδώ και καιρό κιθασίστα των Husker Du Grant Hart στη μνήμη της Diane Edwards που πέθανε έπειτα πο βιασμό από τον Joseph Ture το 1980. Ένα πολύ ανθρώπινο τραγούδι στη μνήμη της από ένα σχήμα που είναι εφάμιλλο με το σύμπαν!!!


Κι εδώ η διασκευή από τους Therapy?


RCT(Radio Collectiva Team) Συντάκτες του Soundcollectiva
https://mikisradio.blogspot.gr/
Jacob chania transfers by Mini Wan & Taxi Cab
https://www.kerdos-property.gr/en/contact-kerdos
http://falasarnacruises.gr/